«Ανοίγονται κερκόπορτες στα εθνικά ζητήματα»

«Ανοίγονται κερκόπορτες στα εθνικά ζητήματα»
INTIME

Στη συνταγματική αναθεώρηση αναφέρθηκε σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Politik-Μιλάμε Πολιτικά», στο Flash Radio 99.4 και στον Θόδωρο Παπαδόπουλο, ο ανεξάρτητος βουλευτής Αχαΐας και υποψήφιος δήμαρχος Πάτρας, Νίκος Νικολόπουλος.

«Είναι σαφές ότι σε πολλές διατάξεις τα κόμματα συμφωνούν ότι πρέπει να αλλάξουν. Με ποιο περιεχόμενο; Μπορεί να το βλέπει διαφορετικά το κάθε κόμμα και έτσι η επόμενη βουλή, ανάλογα με την ψήφο του λαού, να δώσει τη δυνατότητα στο πρώτο κόμμα, αφού με μόλις 151 μπορεί να αλλάζουν τα άρθρα, να αλλάξει εκείνα που βλέπουμε ότι δεν διευκολύνουν την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας μας ή και των άλλων θεσμών».

Ακόμα, χαρακτήρισε ως «παράδοξο» και «λυπηρό» το γεγονός ότι δεν δέχεται η κυβερνητική πλειοψηφία την αναθεώρηση του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. «Είναι παιδιάστικο. Δεν μου κάνεις εσύ αυτό, δεν σου κάνω εγώ τα άλλα. Τι είναι δηλαδή; Ένα σου, ένα μου; Κοροϊδευόμαστε, όταν τα περισσότερα από τα παιδιά των εθνοπατέρων βρίσκονται στο εξωτερικό και σπουδάζουν; Λέμε ότι δεν πειράζει. Πρέπει να έχει κάποιος λεφτά για να πάει το παιδί του στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, πρόσθεσε: «Ο κόσμος το έχει σαν φαινόμενο στο περιβάλλον του και κλαίει, όχι μόνο γιατί τα παιδιά μας θα μπορούσαν να ήταν εδώ και να σπούδαζαν σε ιδιωτικά ή δημόσια πανεπιστήμια, ενώ το χρήμα θα έπεφτε εδώ και όχι έξω, αλλά και επειδή θα ήταν πολύ λιγότερα τα έξοδα για τις οικογένειες. Επιπλέον, θα είχαμε και εμείς ενδεχομένως 500.000 -γιατί όχι και 1.000.000- νέα παιδιά που θα ζούσαν για τέσσερα χρόνια στην πατρίδα μας. Θα έφερναν τα χρήματά τους αντιστοίχως. Θα μάθαιναν ελληνικά, θα γίνονταν φιλέλληνες. Επειδή αυτοί δεν δέχονται να αλλάξουν το άρθρο 16, θα πρέπει όλοι οι υπόλοιποι να πετάξουμε στο καλάθι των αχρήστων όλα τα πολύτιμα πρακτικά; Γιατί όντως ακούστηκαν πολύ σοβαρές προτάσεις που μπορούν να μας ξεμπλοκάρουν από διαδικασίες και μπορούν να βοηθήσουν για να κάνει ο τόπος ένα βήμα μπροστά».

«Ανοίγονται κερκόπορτες στα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα»

Όσον αφορά τον τομέα της κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής, ο Ν. Νικολόπουλος τόνισε ότι «ο κόσμος βλέπει ότι η προπαγάνδα της Άγκυρας και οι ευθύνες πολλών μιντιαρχών ανοίγουν κερκόπορτες στην Αθήνα και στα μεγάλα μας εθνικά ζητήματα. Το λέω γιατί όλο αυτό το χρονικό διάστημα βλέπετε ότι είναι όλα τα ζητήματα ανοιχτά, όπως η εξόρυξη από η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κύπρου».

Παράλληλα, τόνισε  ότι «έχουμε κρίσιμες συναντήσεις για μια άλλη ιερή ή ανίερη συμφωνία. Έχουμε επαφές παρασκηνιακές ζυμώσεις από την κυβέρνηση για ένα καινούργιο deal μεταξύ Τσίπρα και Ιερώνυμου».

«Ξέρει καλύτερα ένα κόμμα ποιος κάνει για τη Θεσσαλονίκη;»

Όσον αφορά τον τομέα της αυτοδιοίκησης, ο Ν. Νικολόπουλος, διερωτήθηκε: «Αλήθεια, δεν είναι ένα μείζον ζήτημα ποια δημοτική αρχή αύριο μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης και γενικότερα της βορείου Ελλάδος; Είναι εκείνος που θέλει ένα κόμμα ή ένας αρχηγός; Θα έρθει στη Θεσσαλονίκη και θα ψηφίσει ο Περισσός η Κουμουνδούρου ή η Πειραιώς; Ξέρουν εκείνοι οι μόνιμοι κάτοικοι Αθηνών ποιος κάνει για τη Θεσσαλονίκη και δεν ξέρει ο Θεσσαλονικιός; Μπορεί να φεύγουμε από αλκοολικούς και να πηγαίνουμε σε τύπους περιθωριακούς που ενδεχομένως στη ζωή τους δεν μπόρεσαν να βρουν μια δουλειά ποτέ, παρά να είναι της προσκολλήσεως; Έλεος δηλαδή».

Τέλος, ερωτηθείς για τη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε κατά του επικεφαλής των ΑΝΕΛ, Πάνου Καμμένου, ο κ. Νικολόπουλος υποστήριξε: «Όλα πρέπει να είναι στο φως και πράγματι όταν κάτι ακούγεται πρέπει να πηγαίνει μέχρι το τέλος για να έχει πάλι τη δυνατότητα ο πολίτης. Εγώ τολμώ να το πω αυτό, γιατί 30 χρόνια βουλευτής, από το 1989, μπορώ να σας πω ότι όποιοι πολιτικοί δεν φοβήθηκαν και άντεξαν το εκτυφλωτικό φως να πέσει πάνω στο πρόσωπό τους, στα έργα τους, στις ημέρες τους, μόνο εκείνοι εκείνοι κατάφεραν να κοιτούν τον κόσμο στα μάτια. Όποιοι κινήθηκαν σε υπόγειες διαδρομές, με τα σού ‘πα-μου ‘πες, με συναλλαγή κλπ, δεν είχαν ούτε καλό τέλος, αλλά ούτε και μακρύ πολιτικό βίο».