Χρήστος Μανταρτζίδης/ Η τρομοκρατία, το παρακράτος και οι πολιτικές τους προεκτάσεις

Έκρηξη με τραυματία αστυνομικό στο Κολωνάκι

Του Χρήστου Μανταρτζίδη

Το πρωί της Πέμπτης, μέσα στην περίοδο των γιορτών, σημειώθηκε έκρηξη αυτοσχέδιας βόμβας το προαύλιο του Ιερού Ναού του Αγίου Διονυσίου, στην συμβολή των οδών Σκουφά και Λυκαβηττού, στο Κολωνάκι.

Η έκρηξη είχε σαν αποτέλεσμα τον (ελαφρύ ευτυχώς) τραυματισμό ενός αστυνομικού και του νεωκόρου του Ναού. Εκείνο όμως που προκαλεί ανησυχία είναι το γεγονός ότι δεν προηγήθηκε προειδοποιητικό  τηλεφώνημα, κάτι που μάλλον δείχνει ότι αυτοί που τοποθέτησαν την βόμβα, ήθελαν νεκρούς.

Και τώρα τι θα κάνουμε; Θα περιμένουμε να χτυπήσουν ξανά με μια ακόμη πιο ισχυρή αυτοσχέδια βόμβα; Η υπουργός κα Παπακώστα συνέστησε αυτοσυγκράτηση. Ωραία αλλά αυτοσυγκράτηση έτσι για το καλό μας; Κάποιοι (ο Πρωθυπουργός π.χ.) πιστεύουν ότι η κ Παπακώστα είναι ικανό άτομο και αποτελεσματική manager. Αν δεν ήταν δεν θα την τοποθετούσαν στο Υπουργείο (ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει άλλωστε;). Εφόσον συστήνει αυτοσυγκράτηση, ο αστυνομικός που κινδύνεψε η ζωή του και τραυματίστηκε από την έκρηξη της βόμβας πρέπει να δείξει αυτοσυγκράτηση, άλλωστε βρίσκετε και στην λάθος πλευρά. Στην λάθος πλευρά βρίσκονται και οι αστυνομικοί που δεν άφησαν το Ζακ Κωστόπουλο να τους μαχαιρώσει και τους τιμωρούν που τον συνέλαβαν (προωθούν την απόταξη τους). Την ίδια ώρα δίνουν άδεια στον Κουφοντίνα, έναν serial killer που έκανε ότι έκανε αλλά ήταν ανθρωπιστής και διακατέχονταν από ανώτερα, ανθρωπιστικά ιδεώδη. Προφανώς ο Κουφοντίνας  βρίσκεται στην σωστή πλευρά (αριστερός γαρ) και ¨κουβαλάει¨  το «ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς». Άλλωστε ο Κουφοντίνας, όπως είναι ευρέως γνωστό, μελισσοκόμος ήταν. Τους φόνους τους έκανε από χόμπι…

Μετά την βομβιστική επίθεση στα γραφεία του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ, ανώτατα κυβερνητικά στελέχη όπως ο Πρόεδρος της Βουλής κ Νίκος Βούτσης και  η υπουργός Προστασίας του Πολίτη κα Όλγα Γεροβασίλη, καταδίκασαν απερίφραστα το γεγονός. Αυτοί που μέχρι να αναλάβουν την εξουσία χλεύαζαν το δόγμα «νόμος και τάξη». Σήμερα όμως αναγκάζονται να το υπερασπιστούν. Αυτή η απολιτικ παρέα που αποτελείται από αφισοκολλητές, κάθε λογής τυχοδιώκτες και δημαγωγούς, πρώην μπαχαλάκηδες, αιώνιους φοιτητές, πρώην κουκουλοφόρους και τραμπούκους,  κυβερνάει την χώρα.

Αυτοί οι αριστεροί «δημοκράτες», του ΣΥΡΙΖΑ που νομίζουν ότι η δική τους αλήθεια είναι η μόνη αλήθεια, έχουν χάσει τον μπούσουλα. Εκφράζονται μέσα από έναν διχαστικό λόγο και δεν είναι ικανοί να κατανοήσουν ότι όποιος δεν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΣΥΑ, μπαχαλάκης ή αναρχοάπλυτος  δεν είναι ούτε ακροδεξιός ούτε φασίστας ούτε εθνίκι. Αυτή η ακραία πολιτική πόλωση που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ και οδηγεί τους μεν απέναντι στους δε, αλήθεια, σκεφτήκατε ποτέ τι μέλλον ετοιμάζουν μετά τις εκλογές;

Ακολουθούν πιστά το 3πτυχο που χαρακτηρίζει τα απολυταρχικά μορφώματα: Επίδειξη δύναμης – δαιμονοποίηση αντιπάλων – αποδόμηση θεσμών. Επιδίδονται σε μια απίστευτη ρητορική μίσους, θεωρούν εχθρούς τους όσους  δεν ασπάζονται την πολιτική τους, απειλούν και εκφοβίζουν τους αντιπάλους τους,  παρεμβαίνουν ωμά στην δικαιοσύνη, απαξιώνουν τους επιχειρηματίες και τις επιχειρήσεις και προχωρούν σε οικονομική αφαίμαξη της μεσαίας τάξης. Αν ρίξετε μια ματιά θα δείτε τις ομοιότητες με κόμματα και ομάδες στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα περιθωριακό κόμμα που δεν έχει καμία σχέση με την  πραγματικότητα και βρίσκεται λόγω συγκυρίας (και ανικανότητας και διαφθοράς των προηγούμενων) στην εξουσία και είναι αναγκασμένο (δυστυχώς για τους Έλληνες) να αναμετρηθεί με την σκληρή και αμείλικτη πραγματικότητα.

Η ιστορία της τρομοκρατίας στην Ελλάδα, οι εμπρησμοί του ΜΙΝΙΟΝ και του Κλαουδάτου, η πολύ πλούσια δράση της 17 Νοέμβρη, και πρόσφατα,  η βόμβα στον ΣΚΑΙ μας θυμίζουν ότι η χώρα έχει ιστορικό πρόβλημα ακροαριστερής βίας. Κάποιοι όμως κάνουν πορείες, καίνε και ρημάζουν την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις στην Ελλάδα, για την δολοφονία του νεαρού Γρηγορόπουλου το 2008, την κρατική βία ή την ακροδεξιά. Κάποιοι που  αυτοχαρακτηρίζονται αντι-εξουσιαστές, αριστεροί ορμώμενοι από αγνό ακτιβισμό με ρόπαλα, βόμβες μολότοφ, κράνη πραγματοποιούν καταδρομικές εφόδους που καταλήγουν σε καταστροφή δημόσιας περιουσίας. Τα «δικά μας παιδιά» είναι επαναστάτες, δεν πληρώνουν ποτέ τις ζημιές. Αφήνουν αυτό το προνόμιο στον απλό «συμβιβασμένο φορολογούμενο. Φαίνεται ότι μάλλον ολόκληρη η χώρα μας έχει πάθει αριστερή λοβοτομή καθώς διαθέτει πλέον μόνον επιλεκτική μνήμη.

Μια νέα γενιά τρομοκρατών, πιο σκληρών βρίσκεται προ των πυλών. Βγαίνει από τον αντιεξουσιαστικό και ακροαριστερό χώρο, αναβαθμίζεται και ετοιμάζεται για «νέο αντάρτικο πόλης». Στερείται όμως ακόμη και τα στοιχειώδη:  την προειδοποίηση για την εκκένωση της περιοχής ώστε να μην υπάρχουν αθώα θύματα. Το «αντι-εξουσιαστές» όμως δεν είναι σωστό. Πιο σωστό είναι το «υπέρ εξουσιαστές»  καθώς όλες τους οι ενέργειές αφορούν όλους όσους στέκονται απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, την αριστερά και το ΣΥΡΙΖΑ και άρα βοηθούν στην πραγμάτωση των κυβερνητικών πολιτικών και μη στόχων. Τρομοκράτες που δεν βάζουν βόμβες σε κυβερνητικούς στόχους αλλά βάζουν στους αντιπάλους τους (ή σε όσους θεωρούν αντιπάλους)  δεν τους λες τρομοκράτες, τους λες παρακράτος

Τα πράγματα όμως  δεν είναι πάντοτε όπως φαίνονται. Είναι φορές που είναι χειρότερα και φορές που είναι πολύ χειρότερα. Να φοβάστε την  δημοκρατία της οποίας η αναρχία και η τρομοκρατία χτυπά μόνο και αποκλειστικά την αντιπολίτευση.

*O Χρήστος Μανταρτζίδης είναι οικονομολόγος