Χρ. Μανταρτζίδης / Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στη Μεσόγειο και η ανυπαρξία της ελληνικής διπλωματίας

Συνάντηση Μέρκελ - Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη, στις 24 Ιανουαρίου

Του Χρήστου Μανταρτζίδη* Μανταρτζίδης

Όπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος της Γερμανικής κυβέρνησης κ Στέφεν Ζάιμπερτ με ανάρτησή του στο twitter «η Καγκελάριος Μέρκελ  συγκαλεί την διάσκεψη για την Λιβύη στο Βερολίνο, με στόχο να υποστηρίξει το έργο του ΓΓ του ΟΗΕ κ Αντόνιο Γκουτέρες  και του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ κ Γκασαν Σαλεμε, για μια κυρίαρχη Λιβύη και για μια διαδικασία συμφιλίωσης».

Η διεθνής διάσκεψη του Βερολίνου θα διεξαχθεί την 19η Ιανουαρίου.  Η διάσκεψη αυτή αποτελεί την προσπάθεια της Γερμανίας ως προς την αναζήτηση ειρηνικής λύσης για την Λιβύη και θα λάβουν μέρος διπλωματικοί απεσταλμένοι από τις ΗΠΑ, την Ρωσία, την Κίνα, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Γαλλία, την Ιταλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Η Γερμανίδα καγκελάριος έστειλε επίσης προσκλήσεις στην Τουρκία, την Αφρικανική Ένωση, τον Αραβικό Σύνδεσμο, την Δημοκρατία του Κονγκό, την Αλγερία, την Αίγυπτο,  και τα Ηνωμένα  Αραβικά Εμιράτα.

Οι χώρες και οι διεθνείς Οργανισμοί που θα συμμετέχουν στην διάσκεψη, είναι αυτές που έχουν άμεση επιρροή στην κατάσταση στη Λιβύη και μπορούν να επηρεάσουν στον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου που διεξάγεται στη χώρα.

Η Ελλάδα τελικά μένει εκτός της Γερμανικής πρωτοβουλίας, καθώς δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών που θα συμμετάσχουν στην διεθνή διάσκεψη.  Όπως όμως δήλωσαν τόσο ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών κ Μιλτιάδης  Βαρβιτσιώτης  όσο και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ Στέλιος Πέτσας, η Ελλάδα ζήτησε από το Βερολίνο να συμπεριληφθεί στην λίστα των συμμετεχόντων στην διάσκεψη, αλλά η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική. Και έτσι εμείς, μια γειτονική χώρα  δεν καταφέραμε να συμμετέχουμε την ίδια στιγμή που συμμετέχει η Κίνα και η Δημοκρατία του Κονγκό.

Η Ελλάδα εξαιρέθηκε από μια διεθνή διάσκεψη που την  αφορά άμεσα καθώς τα κυριαρχικά δικαιώματα της προσβάλλονται από την συμφωνία μεταξύ Τουρκία και της αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης. Την ίδια στιγμή που η Τουρκία –η οποία συμμετείχε και στην διάσκεψη της Μόσχας- θα συμμετέχει και στην διάσκεψη του Βερολίνου, με σαφή σκοπό να επιβάλλει την επιβίωση της κυβέρνησης του «ανθρώπου» της στην χώρα ως επίσημης αναγνωρισμένης. Αντίθετα η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα απειλούμενη γεωπολιτικά και ουσιαστικά μόνη της, χωρίς στήριξη από κανέναν. Δεν θέλω να ακουστώ λαϊκιστής αλλά κάποτε πρέπει να αναρωτηθούμε ποια είναι η θέση μας στον διεθνή ή έστω στον μεσογειακό διπλωματικό χάρτη.

H ελληνική πολιτική ηγεσία πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν αντιμετωπίζεται σοβαρά από τους Ευρωπαίους, και ιδιαίτερα από τους Γερμανούς. Προφανώς κανείς δεν μας υπολογίζει. Κανείς δεν μας δίνει σημασία. Μόνον καμιά κουβέντα παρηγοριάς και ψευτουποστήριξης στα λόγια. Ως εκεί. Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχει αντικειμενικότητα αλλά υπάρχουν μόνον συμφέροντα.

Είμαστε απόντες από την διεθνή διπλωματία, τις διαπραγματεύσεις και τις αποφάσεις. Είμαστε μόνοι μας και όταν το χωνέψουμε αυτό και σταματήσουμε να ζητιανεύουμε στήριξη, μόνον τότε μπορεί κάτι να αλλάξει. Πότε θα μάθουμε να στηριζόμαστε τις δικές μας δυνάμεις; Στις μεγάλες χώρες η εξωτερική πολιτική δεν είναι κομματική υπόθεση. Η Ελληνική εξωτερική πολιτική όμως είναι.  Βασίστηκε για 10ετίες πάνω σε λάθος θεμέλια και σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα.

Η μη συμμετοχή μας στο συνέδριο του Βερολίνου για την Λιβύη, αποτυπώνει σαφέστατα την απαξία που μας έχουν οδηγήσει όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις.

Το τι θα βγάλει η διάσκεψη του Βερολίνου, δεν μπορεί να το γνωρίζει κανείς ως την Κυριακή. Πρέπει να περιμένουμε  πριν αξιολογήσουμε δεδομένα, αφού η πολιτική σκακιέρα κρύβει πάντα παρασκηνιακά τρικ. Αποδεικνύεται όμως ότι για μια ακόμη φορά μένουμε εκτός εξελίξεων. Γίνεται χαμός σε γεωπολιτικό επίπεδο και εμείς έχουμε πολιτικούς οι οποίοι υποστηρίζουν στα κανάλια για το αν το Καστελόριζο βρίσκεται στο Αιγαίο.

Μέχρι και οι Λίβυοι θα αναρωτιούνται πως δεν προσκλήθηκε στην διάσκεψη του Βερολίνου η Ελλάδα, ως μια από τις πλέον θιγόμενες χώρες από την Λιβυκό εμφύλιο και το μνημόνια μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης.

Τελικά όμως νομίζω ότι μάλλον μας προσκάλεσαν. Όταν λένε ¨Δημοκρατία του Κονγκό¨ σίγουρα εμάς εννοούν…

*Ο Χρήστος Μανταρτζίδης είναι οικονομολόγος